در چهار مجلد فرآهم آورده وبراي هر جلد خطبه‌اى ساخته وعنواني به مجموع آنها داد . اين تأليف كه به نام " كتاب فرحة الناظر وبهجة الخواطر " ناميده مى شود يكى از تأليفات نخستين وى مى باشد . بنابر اين بايد پدر وى ، در وقتي كه أو جوان بوده فوت كرده باشد . ( 13 ) ديگر اساتيد نخستين وى عبارت بودند از أبو الحسن على به يحيى الخياط ( يا حناط ) السوراوى الحلى كه از أو در ربيع الأول 609 اجازه‌اى دريافت كرد ( 14 ) وديگرى حسين بن أحمد السوراوى كه زير نظر وى برخى از تأليفات أبو جعفر طوسي را تعلم كرد ، أو در جمادى الثاني 609 به ابن طاووس اجازه داد . ( 15 ) ابن طاووس از وطن خود به بغداد رفت . اين بعد از ازدواج وى با زهرا خاتون دختر وزير شيعي ناصر بن مهدي ( م 617 ) بود . ( 16 ) انديشه اين ازدواج از پدر ومادر وى بود . ( 17 ) ابن طاووس به اين ازدواج چندان راغب نبود با اين تصور كه وصلت با اين خانواده

--> ( 13 ) . مق‍ : ابن طاووس ، كتاب فرحة الناظر . إسماعيل بغدادي ، تاريخ در گذاشت موسى را در حدود 620 نوشته بدون ياد از منبع اين تاريخ ( هدية العارفين ، استانبول 1951 - 1955 ج 2 ص 479 ) . تنها چيزى كه با يقين مى توان گفت اين كه والدين ابن طاووس در سال 635 در گذشته بودند . وى در فلاح ( كه آن را در همان سال يا سال پيشين شروع كرده ) اشاره به قبر آنها در نجف كرده وآرزوى خود را براي خاكسپارى در كنار آنها ياد مى كند ( نك‍ : فلاح ص 74 / 71 واز آنجا الأنوار الساطعة ص 185 ، مق‍ : كشف المحجة ص 111 ) . ( 14 ) . فلاح السائل صص 14 - 15 / 12 ، 180 / 165 ، اقبال صص 522 / 308 ، 527 / 312 ، جمال الأسبوع ص 23 ، اليقين صص 79 - 80 / 280 . مق‍ : فتح الأبواب ص 264 ( لنا منه إجازة بكل ما ويرويه ) . درباره علي بن يحيى نك‍ : رياض 4 / 286 - 288 ، الأنوار الساطعة صص 118 - 119 . ( 15 ) . فلاح السائل صص 14 / 12 ( واز آنجا : روضات 4 / 333 ) ، 180 / 165 ، اقبال ص 674 / 461 ، جمال الأسبوع ص 23 ، اليقين ص 79 / 280 ( در آنجا تاريخ اجازه جمادى الثاني 607 آمده است ) . درباره حسين بن أحمد نك‍ : رياض 2 / 20 - 21 ، الأنوار الساطعة 45 - 46 . ( 16 ) كشف المحجة ص 111 . ابن مهدي ( قبل از بركنارى وى توسط خليفه الناصر ) پست‌هاى مهمى در فاصله سالهاى 597 - 604 داشته از جمله وزارت در سال 602 - 604 ، . نك‍ : ابن طقطقى ، الفخري ، بيروت 1386 صص 325 - 326 ، ابن زهره ، غاية صص 62 - 63 ، harmann در كتاب nasir صص 145 - 151 . ( 17 ) . محتملا ابن مهدي أهداف خاص خود را از اين ازدواج داشته ، چرا كه ادعاى علوي بودن وى در معرض ترديد قرار داشته است ( وكان يدعى انه شريف علوي وقد طعن في نسبه ، نك‍ : أبو شامة ص 124 ) ازدواج دختر أو در خانواده‌اى معتبر ، تنها مىتوانسته آبرو واعتبار أو را بالا برد .